Verslag van het bezoek aan Utreg op 17 en 25 november.
Verslag van het bezoek aan Utreg op 17 en 25 november.
Ondanks dat het restaurant speciaal voor ons pas vanaf 11.00 uur open ging stonden beide dagen leden voor een dichte deur. Maar toen ze eenmaal naar binnen mochten, keken ze hun ogen uit naar de enorm vele mooi ingerichte ruimtes onder het stadhuis van Utrecht. Waar vroeger de veroordeelden gewurgd werden, dronken onze leden een kopje koffie met warme apfelstrudel en vanille saus erbij. De eerste dag was het eerste kopje koffie heerlijk, want toen was het best fris buiten. De tweede dag smaakte het kopje koffie nog beter, want toen kwam bijna iedereen nat en koud binnen. Rond kwart voor twaalf werden wij door diverse gidsen rondgeleid door de historische binnenstad van Utrecht. De geschiedenis van Utrecht gaat ruim 1300 jaar terug. Zendeling Willibrord bouwde in het voormalige Romeinse Castellum op het huidige Domplein twee kerkjes. Hij wijdde één kerkje aan Sint Maarten, de allereerste versie van de huidige Domkerk en het andere kerkje werd opgedragen aan Sint Salvator. Aan beide kerkjes verbond Willibrord een klooster. In 1015 startte bisschop Adelbold de bouw van de Romaanse Dom. Nu is de Domtoren het symbool van Utrecht en uiteraard de trost van de stad vooral na de restauratie. Het is 112 meter hoog en dus de hoogste kerktoren van Nederland. Het is teveel om de hele rondleiding in dit verslag te verwerken. Was u niet bij één van deze twee evenementen aanwezig, dan is een bezoek aan DOMunder een aanrader. Hier hoor je en zie je het hele verhaal van het ontstaan van de stad Utrecht.
Na de rondleiding stond een heerlijke lunch met Indiase currysoep bij Humphrey’s voor ons klaar. Ondanks dat ze niet vaak een lunch voor gasten bereiden, want het restaurant gaat pas om 17 uur open, smaakte deze lunch voortreffelijk.
Om 14.15 uur lag de rondvaartboot voor de deur klaar en werden de gasten door een echte Utrechtse kapitein aan boord geholpen. De gidsen vertelden veel over de historie van Utrecht. Onder andere dat de witte trappen aan de kades van de werven allemaal uitkomen op een steeg. Want vroeger stonden aan de gracht mooie stenen panden, maar daarachter waren alle woningen van hout. Als er een brand uitbrak in de houten huizen luidde een kerkklok en moest elke bewoner van het grachtenpand 3 emmers meet water vullen d.m.v. een lint werd geprobeerd de brand te blussen.
De Utrechtse Oude Gracht is een middeleeuws havencomplex van werven en werfkelders die onder de straat in verbinding staan met de opslagkelders onder de stenen grachtenpanden. Een ander verhaal over de werven. Alle handelswaar moest eerst de oever worden opgesleept om weer via een trap naar beneden te worden gebracht. Erg onhandig allemaal. Aan de einde van de twaalfde eeuw werd er een tunnel onder de straat aangelegd. En via deze tunnel werd de waar vanaf de werf en de kade naar de huiskelders gebracht. Er werden snel vele tunnels aangelegd. Ook de 40 verschillende geplante bomen langs de kades waren fantastisch van kleur in deze periode. Onze kapitein Bastiaan beweerde dat het in de lente nog mooier was maar dat moest hij zeggen van zijn baas!
Allebei de rondvaarten eindigden met het Utrechtse lijflied gezongen door onze vals zingende Bastiaan, gevolgd door beide keren een daverend applaus.
De nazit na de rondvaart was erg gezellig met een drankje en de garnituur.
Een speciaal woord van dank gaat uit naar Remeno de manager van Humphrey’s in Utrecht. Speciaal voor ons in de ochtend zijn restaurant opengesteld en personeel kunnen regelen. Zonder hun inzet waren deze dagen niet zo voortreffelijk verlopen. Heel erg bedankt Remeno en ook Rob uit Nijmegen.
Lees meer …Verslag van het bezoek aan Utreg op 17 en 25 november.
- Aangemaakt op .