Twintig bridgers dalen af naar de NZ-lijn om één station verder, via de langste roltrap van de Benelux en langs 10.000 archeologische vondsten, weer te herrijzen.

We wandelen door de Oude Manhuispoort, pakken een Puccini-bonbon, nemen de Gouden Bocht van de Herengracht, lopen langs de vele antiek- en kunstetalages van de Nieuwe Spiegelstraat en via het (door fietsers zwaar bevochten) fietspad onder het Rijksmuseum door naar de bridgearena in Café Wildschut aan het Roelof Hartplein, waar we hartelijk worden ontvangen door de veertien bridgers die rechtstreeks naar het café waren getogen.

Tussen lunch en diner spelen we bridge: acht ronden van drie spellen, genieten van én met elkaar. Nadat de kruitdampen zijn opgetrokken en nog nét vóór het diner, wordt duidelijk welke drie van de zeventien paren de eerste plaatsen hebben bemachtigd:

1. Jettie Wassenaar & Ton Broekhof — 61,88%
2. Leny en Rinus Koevoets — 61,10%
3. Elly en Walther Matheijssen — 60,84%
   
   

Voor niet-bridgers zal de wandeling waarschijnlijk meer aanspreken dan het bridgedeel. Logisch, want bridgespelers ogen minder spectaculair dan skiërs en fierljeppers. Het moois van sterke acties, het drama van ware rampen en de systematiek van de uitslagberekening blijven helaas onzichtbaar. Geen wonder dat vrijwel iedere nieuwe bridger erkent zichzelf ernstig tekort te hebben gedaan door pas ná pensionering met bridge te beginnen…

Maar houd moed; als je nú met bridge begint, kun je volgend jaar met ons meegenieten!

Frans Gols, Ron Jedema en Rob Stravers

Op 6 mei organiseerden wij, afgaande op de reacties van de deelnemers, een geslaagd uitstapje naar het sfeervolle kloosterdorp Steyl. Het was een regenachtige dag, maar dat mocht de pret niet drukken, want vrijwel alle activiteiten vonden binnen plaats. Met 56 enthousiaste deelnemers begon de dag met een warm ontvangst bij Brasserie ’t Vaerhoes. Hier werden we gastvrij ontvangen met koffie, thee en een heerlijk stuk Limburgse vlaai.

Vervolgens maakten we een inspirerende wandeling naar het Wereldpaviljoen, waar we aan boord gingen van een echte Fokker 50 Jetstar en virtueel naar verre oorden vlogen. Tijdens deze bijzondere ervaring bezochten we Nicaragua en Ghana en kregen we via interactieve belevingen, virtual reality en creatieve workshops een uniek kijkje in het dagelijkse leven in deze landen.

Na deze indrukwekkende belevenis staken we met het veerpont de Maas over naar het pittoreske dorpje Baarlo. Hier genoten we van een voortreffelijke driegangen-aspergelunch in restaurant Maes21, met een prachtig uitzicht over de rivier de Maas.
Na de lunch keerden we terug naar Steyl voor een bezoek aan het Ketelhoes, een prachtig stukje industrieel erfgoed. Hier werden we meegenomen in de rijke industriële geschiedenis van het kloosterdorp, met als pronkstuk een indrukwekkende historische stoommachine in de grote hal. Het Ketelhoes laat zien hoe de paters zelfvoorzienend waren, met thema’s als water, stoom, elektriciteit en een oude drukkerij. Daarnaast bezochten we een historische brandweerkazerne en ontdekhoeken met ambachten variërend van tandarts tot kapper.

De dag werd afgesloten met een rondleiding door de beneden- en bovenkerk van de tussen 1881 en 1884 gebouwde Sint-Michaëlkerk van het Missiehuis St. Michaël, een bijzondere dubbelkerk. Dankzij de inzet van de vrijwilligers van het Wereldpaviljoen, het Ketelhoes en de kerken van het Missiehuis was het een zeer geslaagde en inspirerende dag voor iedereen.

De sfeer tussen de deelnemers onderling was wederom bijzonder goed en voor velen was het erg leuk om elkaar als oud-collega’s weer eens te ontmoeten.

Wij kijken terug op een prachtige dag vol verbinding, cultuur en gezelligheid en danken alle deelnemers en vrijwilligers voor hun bijdrage aan dit bijzondere uitstapje.

Jan Thijssen en Anton Cornelissen
namens de Activiteitencommissie VO-ING Zuid-Nederland

Wat was het fijn om onder de stralende zon, met een ietwat frisse wind, jullie — 50 leden — in Gouda te mogen ontvangen. Er stond een druk programma klaar, maar iedereen had er duidelijk zin in. Na de koffie of thee met een Goudse stroopwafel gingen de drie groepen met hun gidsen op pad.

Vanaf de Waag waaierden de groepen uit. Eén groep liep meteen door naar de Sint-Janskerk, een belangrijk historisch gebouw in Gouda. De kerk is gewijd aan Johannes de Doper, de beschermheilige van de stad. Met een lengte van 123 meter is dit de langste kerk van Nederland. Ze heeft 72 gebrandschilderde ramen uit de middeleeuwen en de renaissance. Deze ramen tonen scènes uit de Bijbel en de vaderlandse geschiedenis — een waar kunstwerk van glas- en schilderkunst.

Een andere groep ging met de gids naar het oude stadhuis, centraal gelegen op de Markt. Helaas stonden er steigers omheen, waardoor er weinig van de beelden en ramen te zien was. De fundering moet namelijk vernieuwd worden, want Gouda zakt elk jaar zo’n 5 tot 6 mm doordat de stad op veengrond is gebouwd.

De Goudse Waag ontbrak natuurlijk ook niet tijdens de wandeling. Vroeger diende dit gebouw als waag, waar goederen werden gewogen. Tegenwoordig kun je er alles leren over het ambacht van kaasmaken. Gouda heeft een bijzonder leuke binnenstad met smalle steegjes en veel monumentale panden — eigenlijk te veel om in één ochtend te ontdekken.

Na twee uur lopen, staan en luisteren kwam iedereen weer terug bij Grand Café Central voor de lunch. Het eerste gerecht was een heerlijke, maar oh zo machtige Goudse kaassoep — terwijl er overigens nog nooit kaas in Gouda zelf is gemaakt! Daarna werden schalen met luxe broodjes geserveerd, waar iedereen zichtbaar van genoot. Gelukkig kwamen er ook nog schalen met minibroodjes en kleine kroketten voorbij.

Met een goed gevulde maag liepen we gezamenlijk naar de boten Jan Kordaat en Jan Salie, waarmee we door de grachten van Gouda voeren. Na anderhalf uur zouden we geschut worden in de Mallegatsluis, maar helaas was een brug op de route defect. De schippers weken uit naar een andere sluis, maar daar was het hoogteverschil minimaal. Ach, dat mocht de pret niet drukken: iedereen vermaakte zich opperbest, met de zon op het dek of gezellig binnen in de boot.

Door deze omweg duurde de terugtocht naar Grand Café Central iets langer dan gepland, maar daardoor smaakte de borrel en het hapje des te beter. Tijdens de gezellige nazit werd er volop nagepraat. Zo begin je de dag als organisatie — en voor je het weet is hij weer voorbij. De uren vliegen wanneer het gezellig is!

Langzaam liep het café leeg en gingen alle leden met een stralende glimlach naar huis. Sommigen gingen direct naar huis, anderen namen nog even de tijd om stroopwafels te kopen of een terrasje te pakken in de zon.

Het was weer een fantastisch gezellige dag.

Liesbeth Willekes

Ondanks dat het restaurant speciaal voor ons pas vanaf 11.00 uur open ging stonden beide dagen leden voor een dichte deur. Maar toen ze eenmaal naar binnen mochten, keken ze hun ogen uit naar de enorm vele mooi ingerichte ruimtes onder het stadhuis van Utrecht. Waar vroeger de veroordeelden gewurgd werden, dronken onze leden een kopje koffie met warme apfelstrudel en vanille saus erbij. De eerste dag was het eerste kopje koffie heerlijk, want toen was het best fris buiten. De tweede dag smaakte het kopje koffie nog beter, want toen kwam bijna iedereen nat en koud binnen. Rond kwart voor twaalf werden wij door diverse gidsen rondgeleid door de historische binnenstad van Utrecht. De geschiedenis van Utrecht gaat ruim 1300 jaar terug. Zendeling Willibrord bouwde in het voormalige Romeinse Castellum op het huidige Domplein twee kerkjes. Hij wijdde één kerkje aan Sint Maarten, de allereerste versie van de huidige Domkerk en het andere kerkje werd opgedragen aan Sint Salvator. Aan beide kerkjes verbond Willibrord een klooster. In 1015 startte bisschop Adelbold de bouw van de Romaanse Dom. Nu is de Domtoren het symbool van Utrecht en uiteraard de trost van de stad vooral na de restauratie. Het is 112 meter hoog en dus de hoogste kerktoren van Nederland. Het is teveel om de hele rondleiding in dit verslag te verwerken. Was u niet bij één van deze twee evenementen aanwezig, dan is een bezoek aan DOMunder een aanrader. Hier hoor je en zie je het hele verhaal van het ontstaan van de stad Utrecht.

Na de rondleiding stond een heerlijke lunch met Indiase currysoep bij Humphrey’s voor ons klaar. Ondanks dat ze niet vaak een lunch voor gasten bereiden, want het restaurant gaat pas om 17 uur open, smaakte deze lunch voortreffelijk.

Om 14.15 uur lag de rondvaartboot voor de deur klaar en werden de gasten door een echte Utrechtse kapitein aan boord geholpen. De gidsen vertelden veel over de historie van Utrecht. Onder andere dat de witte trappen aan de kades van de werven allemaal uitkomen op een steeg. Want vroeger stonden aan de gracht mooie stenen panden, maar daarachter waren alle woningen van hout. Als er een brand uitbrak in de houten huizen luidde een kerkklok en moest elke bewoner van het grachtenpand 3 emmers meet water vullen d.m.v. een lint werd geprobeerd de brand te blussen.

De Utrechtse Oude Gracht is een middeleeuws havencomplex van werven en werfkelders die onder de straat in verbinding staan met de opslagkelders onder de stenen grachtenpanden. Een ander verhaal over de werven. Alle handelswaar moest eerst de oever worden opgesleept om weer via een trap naar beneden te worden gebracht. Erg onhandig allemaal. Aan de einde van de twaalfde eeuw werd er een tunnel onder de straat aangelegd. En via deze tunnel werd de waar vanaf de werf en de kade naar de huiskelders gebracht. Er werden snel vele tunnels aangelegd. Ook de 40 verschillende geplante bomen langs de kades waren fantastisch van kleur in deze periode. Onze kapitein Bastiaan beweerde dat het in de lente nog mooier was maar dat moest hij zeggen van zijn baas!

Allebei de rondvaarten eindigden met het Utrechtse lijflied gezongen door onze vals zingende Bastiaan, gevolgd door beide keren een daverend applaus.

De nazit na de rondvaart was erg gezellig met een drankje en de garnituur.

Een speciaal woord van dank gaat uit naar Remeno de manager van Humphrey’s in Utrecht. Speciaal voor ons in de ochtend zijn restaurant opengesteld en personeel kunnen regelen. Zonder hun inzet waren deze dagen niet zo voortreffelijk verlopen. Heel erg bedankt Remeno en ook Rob uit Nijmegen.