De Historische Scheepswerf Wolthuis kent een lange geschiedenis en is één van de oudste scheepswerven in de provincie Groningen. Het is ook één van de weinige werven die nog bestaan en is zelfs de enige waar te zien en te ervaren is hoe schepen vroeger werden gebouwd.  Op het adres Noorderstraat is al meer dan 300 jaar de scheepswerf gevestigd. Nadat het Winschoterdiep in 1980 definitief gedempt was, verloor deze werf haar bestaansmogelijkheid. In 1983 werd de werf officieel gesloten, om vrij snel daarna als museum verder te gaan. Zodoende liep de groep leden rond op een historische plek in o.a. de monumentale werkplaats met de waardevolle collectie gereedschappen en machines. Op de foto’s kunt u zien dat aan de ene kant de werf in gebruik is voor restauratie, reparaties en onderhoud aan (historische) schepen. En aan de andere kant de authentieke locatie met exposities en de originele oude machines en gereedschappen.

De ochtend begon na de koffie met de sheets van organisator Jaap Boersema. Al heel vroeg zat Jaap al op schepen van zijn familie. Dat wij hier op bezoek waren, kwam doordat in 1910 het schip van zijn grootvader hier van stapel liep. Na 28 jaar leraar geweest te zijn, haalde hij zijn groot vaarbewijs en werkte nog 25 jaar als parttime sluismeester en rondvaartschipper. Door zijn huwelijk met Paula Valent (helaas veel te vroeg overleden) is zijn verbintenis met de ING te verklaren.

Hierna volgde een indrukwekkende presentatie afgewisseld met een film over de Scheepswerf Wolthuis. Vrijwilliger Geert werd regelmatig door Jan, de andere vrijwilliger aangevuld met sappige verhalen over hoe het er vroeger aan toeging. Niet alleen de mannen werkten hard op de werf, maar ook hun kinderen en de vrouw verrichtten heel zwaar werk.

Daarna gaf Aldert Hesseling voor de lunch zijn indrukwekkende presentatie. Ooit begonnen als zeeman, maar voor de liefde en zijn gezin koos hij een leven aan de vaste wal als bankmanager hypotheken. Maanden van afwezigheid waren daarmee verleden tijd.

De wens van Aldert om ooit nog eens rond de wereld te zeilen werd werkelijkheid na zijn vervroegd pensioen. In 2013 startte zijn 2,5 jaar durende zeilreis om alleen rond de wereld te zeilen, het bracht hem via Brazilië, Kaap Hoorn, de eilanden in de Stille Zuidzee, Australië, Japan, Alaska, de Noordwest passage via Groenland en IJsland terug naar Groningen. Zijn vrouw Anne kwam hem tijdens de zeilreis af en toe opzoeken. Het was eens maar nooit weer. Aldert verkocht zijn zeilschip en wilde een klein bootje aanschaffen waarmee hij de pleziervaart opging. Maar dit liep totaal anders.

Tijdens zijn afwezigheid was er allemaal hoogbouw rond zijn woning gerealiseerd en ontstond het idee, met goedkeuring van Anne, om een schip te bouwen als woning, het resultaat is de BOREAS van 38,5 meter lang. De bouw begon in 2019 en in oktober 2021 ging de BOREAS al te water. In de winter van 2022 is er verder aan het interieur geklust in de Oosterhaven van Groningen.

Na de lunch splitste de groep zich in twee delen. Een groep ging met Aldert zijn  BOREAS bezichtigen. Wat voor een ieder een totale verrassing was, zo groot, zo mooi, zoveel licht en zo compleet als woning. En ook een mooie akoestiek dat was de wens van Anne die dwarsfluit speelt. Onder op het voordek zijn twee kamers ingericht als B&B die ze in de wintermaanden aanbieden.

De andere groep ging het museum in. Onder leiding van de goedgebekte vrijwilligers met veel humor lieten ze zien hoe de spanten op de vloer werden getekend, de gaten werden gemaakt met een slinger bediend door de jongste bediende, hoe de schaar werkte voor het knippen van de stalen platen en zagen wij de smid de klinknagels gloeiend heet maken. Dit werd geshowd door vrijwilligers die de apparaten mogen bedienen.

In het begin schreef ik dat ze ook restauraties uitvoeren. Men maakt op dit moment een nagenoeg originele houten klokkenstoel i.o.v. een gemeente die alleen de klok had. Op deze manier komt inkomsten binnen op de werf en blijven de vrijwilligers zich 100% inzetten met het oude vakmanschap.

De interessante dag sloot in het bezoekerscentrum af met een kopje koffie of thee.

Na de afgelasting op 3 juli kon op 14 augustus de fietstocht naar Orvelte onder zeer goede weersomstandigheden doorgaan.Vanaf 10.00 uur werden de deelnemers ontvangen in “Het Wapen van Aelden” met een kop koffie en een huisgemaakte lekkernij.
Om 11.30 uur vertrok iedereen individueel of in kleine groepjes via een vooraf uitgestippelde route naar Orvelte.
Daar werd in de “Drentsche Heerlijkheid” een voortreffelijk lunchbuffet geserveerd met soep en vooraf klaargemaakte verse broodjes.
Na de lunch stonden gidsen voor ons klaar om ons in drie groepen een rondleiding te geven in het monumentendorp Orvelte.
Orvelte is inklusief alle gebouwen binnen de kern eigendom van het Drentse Landschap en verhuurt diverse boerderijen aan restaurants en recreatieve ondernemingen.
Om 15.00 uur stapte eenieder weer op de fiets voor de terugtocht via een andere route naar Aalden.
Daar hebben we op het terras onder het genot van een drankje en een bitterbal
nog gezellig na zitten praten over de dag.
Iedereen was het erover eens dat het een zeer geslaagde dag was en dat het een mooie route was in het Drentse landschap.
Tevens dat het ondanks de weersvoorspellingen zeer goed fietsweer was.

Woensdag 5 juni stond de vaartocht van Enkhuizen naar Hindeloopen op het programma.

De boot De Zuiderzee kwam om 9.30 uur al de haven van Enkhuizen binnenvaren. Ook de 91 deelnemers waren heel erg op tijd. Er kon dan ook direct begonnen worden met het afvinken op de deelnemerslijst. Intussen hadden we nog wel een ander probleem op te lossen.

En wel “de westenwindkracht 7 “op het IJsselmeer naar en vanaf Hindeloopen. “Zeezieke mensen” vond niemand een optie. Daarom werd door de kapitein voorgesteld om naar Urk te varen. Dan hadden we heen voor de wind en terug tegen de wind in. Minder schommeling van de boot, geen zeeziekte onderweg en langer tijd om Urk te verkennen.

Voor diverse mensen kwam dit als een cadeautje, want Urk stond nog op hun verlanglijstje. Even voor half elf gingen de trossen los en dus op naar Urk. De vierde keer dat wij als VO- INGgroep te gast waren op ms. De Zuiderzee.

Koffie, thee en appeltaart met slagroom werden geserveerd nadat we de haven uit waren. Het leek direct wel weer één grote familie aan boord. Stil kon je het beslist niet noemen.

Genieten van het weerzien van vele bekenden die al heel vaak mee waren geweest. Op het IJsselmeer was bijna geen schip te bekennen door de voorspelde harde wind. Bij aankomst in de haven van Urk kon de boot aan de Westhavenkade aanmeren. De boeg ging recht op de kade af en daarna was het langzaam bijsturen. Dat was pure stuurmanskunst! Voor we van boord gingen werd eerst de lunchplate met vis, patat, twee soorten sausjes en salade geserveerd. Daarbij nog een glas drinken naar keuze. Voor de niet visliefhebbers was er een kipspies. Alles weer super goed en lekker verzorgd. Wat hebben de dames van de crew een topsport geleverd met jonglerend vier borden in hun handen, trap op, trap af. We doen ze dat beslist niet meer na. Tegen half twee konden we van boord met in de hand een magazine over Urk met plattegrond. Zo kon je lopen langs de botterhaven, via de boulevard naar de vuurtoren, langs de Ommelebommelestien waar de kindertjes vandaan komen volgens de legende van Urk. Verder lopend, het kerkje aan zee waar ook het vissersmonument staat. Dan langs de Bethelkerk, het Urkermuseum en de vele gezelligheid van kleine straatjes.

Na de wandeling hadden de zon aanbidders zich verzameld op de bankjes aan de kade vlak bij de boot. Kwart voor vier was iedereen weer aan boord en konden de trossen los voor de terugvaart naar Enkhuizen. Velen die toch even boven op het dek een plaatsje zochten om te genieten van het uitzicht.

Drankjes werden tussen door gehaald bij de bar maar ook rondgebracht door de crew.

Tussendoor werden we bijgeschoold over de geschiedenis van Urk, de visserij, het IJsselmeer en alle gevaren, de keien op de bodem van het IJsselmeer vanuit de ijstijd voor Urk, het kerkleven en het verhaal over de Ommelebommelestien. Dit alles sprankelend verteld door de kapitein, meneer Brouwer.

Aan boord waren ook Liesbeth Willekens- Mulder van de regio Midden en de Harry Steenkamp van Regio Midden West. Beiden waren pas gekozen in de ledenraad. Zij stelden zich voor en hadden ook een boodschap. Aangezien de groep ING gepensioneerden kleiner wordt, was de oproep: U bent allemaal ambassadeur, werf leden zodat we mooie dingen kunnen blijven doen.

Broodjes kroket werden geserveerd met daarna nog een heerlijke beker ijs.

Wat hebben we geboft met het weer. Veel zon, wel winderig maar vooral blijde gezichten.

Overlegd werd waar de volgende vaartocht heen zou gaan. Besloten is dat wij als activiteit toch Hindeloopen weer op de lijst van volgend jaar gaan zetten, al zijn Makkum en Workum ook een optie. We zijn dus nog niet uitgevaren.

Terug in de haven van Enkhuizen nam iedereen om kwart voor zes weer afscheid van elkaar.

Allen op weg naar huis met een mooie herinnering aan een dag varen naar Urk.

We houden u op de hoogte.

Met een groet van André en Greet