10 jaar VO-ING, dat is een moment om bij stil te staan en om samen te vieren.

Op deze bijzondere dag kwamen bijna 500 leden en genodigden bij elkaar in het Hart van Holland in Nijkerk om gezamenlijk het 10-jarig bestaan van de VO-ING te vieren. Al bij binnenkomst zat de sfeer er goed in. De muziek van Coen zorgde voor een warm en gezellig welkom en vormde een mooie start van de bijeenkomst.

Nadat Liesbeth en Willem Jan iedereen hadden verwelkomd en de bijeenkomst officieel hadden geopend werd de microfoon overhandigd aan Frans Crul, onze voorzitter. In zijn toespraak stond hij stil bij de afgelopen 10 jaar en de belangrijke rol die de VO-ING voor haar leden vervult.

Na Frans, was het de beurt aan Peter Jacobs, CEO van ING Nederland. A.d.h van een paar sheets tekende hij een positief beeld van de ING t.o.v. de overige banken in Nederland. Zijn bijdrage gaf de bijeenkomst een bijzonder en interessant vervolg.

En natuurlijk mocht bij een jubileumfeest het nodige entertainment niet ontbreken. Cabaretier Marlon Kicken wist de zaal uitstekend te vermaken. Er werd volop en soms daverend gelachen en dat zorgde voor een ontspannen en vrolijke sfeer.

Na het officiële programma was het tijd om elkaar nog elkaar eens rustig te spreken. Onder het genot van een hapje en een drankje, uitstekend verzorgd door het Hart van Holland, werd er gezellig nagepraat, werden herinneringen opgehaald en oude contacten hernieuwd.

Het was een prachtige bijeenkomst, met een mooie mix van terugkijken, luisteren, lachen en vooral samen genieten.

Een jubileum om met plezier op terug te kijken.

Op naar de volgende jaren met de VO-ING

We werden gastvrij ontvangen door regio zuid rond 10 uur in een Zeeuws kader met nagewenst een kopje koffie en een Zeeuwse Bolus. Daarna werd de groep in drieën gesplitst om met een gids de rondleiding te volgen door het oude stadhuis van Middelburg en de stad.

Het stadhuis werd in 1452 hersteld door een architectenfamilie uit Mechelen genaamd Keldermans.
De rijk versierde gevels met beelden van graven en gravinnen lieten de economische en politieke macht van Middelburg zien.

In het stadhuis bevonden zich;
Lakenhal; Op de benedenverdieping was ruimte voor de handel o.a. in Lakenstof (textiel) en Vleeshandel.
In combinatie van functies diende het stadshuis niet alleen voor politiek doeleinde, maar was het ook economische hart van het land.

Na een zwaar bombardement en brand in mei 1940 verloor het gebouw zijn middeleeuwse interieur, waarna het werd herbouwd. Tegenwoordig is het in gebruik van de Universiteit College Rooseveldt.
Heden ten dagen wordt het Stadhuis nog in gebruik genomen voor de burgerlijk stand voor huwelijken.
Het Damplein is een levendige herinnering aan het handelsverleden van Middelburg.
Omringt door oude koopmanshuizen. Het Prins Hendrikdok een droogdok dat dateert uit de 19e eeuw bevindt zich op de plek waar ooit de haven uit de 16e eeuw eindigde.

De Abdij van Middelburg wordt tegenwoordig in gebruik genomen voor de uitreiking Four Freedoms Awards.

Daarna werd in het Zeeuwse kader op de Markt een lunch geserveerd, zoals de Zeeuwse Mosselen. En kon er onder de Collega’s weer eens het nodigen worden uitgewisseld.
Er werd individueel een bezoek afgelegd aan het Zeeuws museum.
Dat werd in de 18e eeuw opgericht en als het eerste museum van Zeeland.
Waar een collectie van traditionele Zeeuwse kleding en sieraden te bezichtigen is.
Wandtapijten;
Deze wereldberoemde serie wandtapijten met zeeslagen uit de 16e eeuw vertellen over de strijd van de Zeeuwen tegen de Spanjaarden in de Tachtigjarige oorlog.

Wonderskamer;
Staat centraal voor kunst en Wetenschappen.
Rond 17H00 werden er Drankjes en Hapjes geserveerd in de Locatie en met dank voor de organistoren, afscheid genomen.

Het was een snik hete dag, die 14de augustus, toen we voor de poort van De Hoge Veluwe in Otterlo stonden.
Velen met de auto, maar ook een aantal met de fiets!

In het Kröller-Müller Museum was de tentoonstelling “Het Europa van Isaac Israëls” te bewonderen en dat was de aanleiding om het museum te bezoeken. Heel bijzonder dat Israëls tijdens de Eerste Wereldoorlog nog vrij door Europa kon reizen en daar zulke mooie schilderen van wist te maken.

Na de koffie gingen we op eigen gelegenheid door het museum en daar hadden we ruim twee uur de tijd om dat te bekijken wat we graag wilden zien. Ook de schilderen van Van Gogh stonden in de belangstelling, vooral ook de opstelling waar we zittend op het beroemde terrasje een foto konden laten maken. Ook werd door een enkeling de beeldentuin bezocht, maar niet al te lang. Het was gewoonweg te warm.

Met auto of fiets ging het vervolgens naar het Park Paviljoen voor een heerlijk lunch. Zowel het museum als het Paviljoen hadden airconditioning, zodat we nauwelijks last van de warmte hadden.
Het laatste onderdeel van deze dag was een rondleiding in het Jachthuis Sint Hubertus. Een boeiende geschiedenis over de opdrachtgeefster Helene Kröller-Müller en de architect Berlage.

Het is een prachtig voorbeeld van een “Gesamtkunstwerk”, dat wil zeggen, huis, tuin, meubilair, servies en alles wat je maar kunt bedenken is door Berlage ontworpen. Hij gaf ook precies aan waar de tapijten moesten liggen, er was al centrale verwarming en een lift om makkelijk in de torenkamer te komen. Waar ooit de jachthonden werden ondergebracht is nu een toiletgroep.
Het Jachthuis wordt nog steeds gebruikt. Niet voor de jacht, maar voor ministers, staatssecretarissen en ambassadeurs. Zij mogelijk daar een weekendje doorbrengen, dus als u dat ook wel zou willen meemaken, dan weet u wat u te doen staat.
Het was een heerlijk dag, die voor een aantal deelnemers voor herhaling vatbaar is. Er werd meteen ook al een suggestie gedaan voor een bezoek aan de tentoonstelling met 88 werken van Van Gogh, die normaal gesproken in het depot staan, in combinatie met een bezoek aan een ander deel van het Jachthuis.

We hebben namelijk nog lang niet alles gezien. Het staat genoteerd.

Het was spannend die dag, met hoge temperaturen in het verschiet. Zagen onze gasten het nog wel zitten om richting Doorn te vertrekken? Onze verwachtingen werden overtroffen: het werd een volle bak! De ontvangst bij het karakteristieke poortgebouw liet al zien dat we een mooie geschiedenisbeleving konden verwachten.

Bij aankomst moest de Oranjerie alle zeilen bijzetten om het afgesproken hitteprotocol te volgen. De vele flessen water moesten de dringende dorst lessen. De bediening liep met rode wangen in de rondte om iedereen te voorzien van koffie en een koekje. Dat koekje moest je wel gelijk nuttigen, anders smolt het al snel tot een ongedefinieerd zoetig hapje.

De rondleiding door Huis Doorn was prima georganiseerd. In groepen van tien werden we door deskundige gidsen meegenomen naar de turbulente jaren rond de Eerste Wereldoorlog en het persoonlijke verhaal van ex-keizer Wilhelm II. De inrichting is nog helemaal intact en bood ons als bezoeker een authentiek beeld van internationaal vorstelijk wonen. Binnen kwamen we terecht in een decor van Europese allure en van eeuwenlange Duitse geschiedenis van vorstenhuizen.

Na de rondleiding was het goed toeven op het terras, hoewel het de nodige organisatie vergde om voldoende schaduwplekjes te creëren. De lezing die na de lunch werd gegeven, had als hoofdthema de enorme rijkdom die de vorstenhuizen rond 1900 als eigen vermogen in bezit hadden. Een vermogen dat door de nakomelingen tot de eeuwwisseling via de rechtbank werd betwist. Uiteindelijk verviel 90% aan de Duitse staat.

Bij de afsluitende woorden van de gastheer klonk de waarschuwing om voorzichtig naar het terras te gaan. De temperatuur was binnen beter dan buiten, maar dat weerhield niemand ervan om nog een verkoelend drankje mee te pakken op het terras.

Regio Oost, Maaike en Jan